Column van Ans Voordouw, die sinds twee jaar wordt getraind door Vitalics. Ans zet met haar bedrijf ’Voordouw Consultancy’ ontwikkelingsprojecten op in het buitenland. Door haar werkverplichtingen in het buitenland krijgt zij personal training op afstand door trainers Julien, Kčvin en Robin van Vitalics.Groet uit Schoorl. Voor het eerst heb ik me “serieus” op een hardloopevenement voorbereid. In Guatemala een strak trainingsschema, jetlagpreventie, rustige training in de laatste week, ik ben er klaar voor.
Zo klaar dat ik er zenuwachtig van word. Mijn doel is een goede tijd lopen, liefst binnen een uur, en op zaterdag slaat de plankenkoorts toe. De wijze woorden van mijn man dat het maar sport is doen daar weinig aan af. Ik moet het van mezelf toch maar doen. En dan ik loop voor het eerst alleen.
Ik sta al vroeg in het vak en tussen de fanatieke presteerders en vrolijke bedrijfsteams wordt het bijna gezellig. Tot het startschot gaat. Iedereen gaat als een speer vooruit en ik ga mee. Mijn horloge zegt dat ik veel te hard ga, maar ik kan me moeilijk inhouden. Als er zo veel mensen me voorbij gaan ga ik mee.
En dat breekt me op, na 5 kilometer en een lang vals plat kan zelfs de thee de verzuring en duizeligheid niet doen verdwijnen. Ik klamp me vast aan lopers die ik bij kan houden en probeer mezelf uit het moeras te trekken.
Hardlopen is net een bevalling. Net als je denkt dat je het niet meer volhoudt is het eind in zicht. Opeens is daar de 9 kilometer paal en krijg ik weer net voldoende energie om met rechte rug binnen te komen. In een zeer ruime 61 minuten, mijn ultieme doel niet bereikt maar toch 1,5 minuut van mijn PR gehaald.
De volgende dagen kraakt mijn lichaam en zijn mijn benen verstijfd. Maar ik heb gewonnen van mezelf, een prachtig feestje gevierd en ga me in Uganda voorbereiden op de CPC voor de volgende kick.
http://www.vitalics.nl
